Stereoscopische afbeeldingen

De eerste 3D foto's werden met speciale camera’s gemaakt. Het resultaat was een dubbele foto die in een speciale houder met twee vergrotende lensjes bekeken kon worden of moderner met een stereoscoop. Wanneer we deze foto’s bekijken, en het linkeroog enkel de linkerafbeelding ziet, en het rechteroog de andere, verkrijgen we een driedimensionaal beeld.

De eerste stereoscopische afbeelding werd begin 1830 gemaakt door Sir Charles Wheatstone. Pas in 1855 groeiden de belangstelling en de toepassingen.
Op de figuur staat de eerste stereoscoop door Sir Charles Wheatstone. Centraal staan 2 spiegels tegen elkaar in een hoek van 90°, zodanig dat het gezicht tegen de top kan geplaatst worden. Beide spiegels reflecteren de afbeeldingen die op rechts en links geplaatst worden. Op deze manier kreeg je een eerste driedimensionale indruk.


Stereoscoop van Wheatstone

Stereokaart met bijhorende stereoscoop

Voorbeeld van een stereokaart en bijhorende stereoscoop. Deze versie was reeds handelbaarder en werkte met lenzen om een duidelijker beeld te geven. Dit soort stereoscopen was zeer in trek in het begin van de 19e eeuw.
In de jaren 50 kwam een andere manier om stereogrammen te bekijken. De Viewmaster was een plastieken toestel waar je schijfjes met afbeeldingen in kon plaatsen. Deze werkte volgens het zelfde principe, wel ging het hier om kleine dia’s, dus licht was nodig. Er was een goede scheiding van beide ogen wat resulteerde in zeer mooie 3D-effecten.
Viewmaster met diaschijfjes


Stereoscopische afbeelding

Er bestaat nog een manier waarop je een stereoscopische afbeelding kan gaan bekijken. En deze wijze vereist geen hulpmiddelen, maar ze kan niet door iedereen uitgevoerd worden. Om dit te kunnen doen, moet je de stand van je ogen wat aanpassen, en beide witte bollen over elkaar laten lappen. Hierdoor ontstaat een centrale derde afbeelding in 3D zoals bij onderstaande figuur.